اشک عشق

+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 19:53 توسط مهدی |

این شعر یعنی تمام من:
چه صدائیست که پیچیده در این جنگل مرگ ؟
چه کسی تیشه بر این شاخه ی افتاده زمین می کوبد؟
این تبر مال تو نیست؟
دستها آن تو نیست ؟
تو چه محکم و چه کاری و چه با عشق و علاقه!
به من شاخه ی افتاده ی خشکیده تبر می کوبی!
آی آرام بزن می شکند عمق سکوت
وای آرام بزن تا نکنم آه تو را!
جمع کن هر چه شکستی دل من
هیزم خوبی شد!
آتشی بردل من زن که ببینی :
عشق هم می سوزد !
خوب هم می سوزد!
...............................................................
مهدی جعفری 25ساله فارغ التحصیل کتابداری و اطلاع رسانی دانشگاه علامه طباطبایی تهران
مشغول به خدمت سربازی

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ

نوشته های پیشین

آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
اسفند 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384

پیوندها

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی
مداد کمرنگ
الف رها
عاشقانه های دختری از تبار آریا
باران عشق
دوستت دارم یه عالمه اندازه یه قابلمه
عشق من مهدی
نفرین به عشق و عاشقی
شعرهای سوخته
بازنده عشق
اشک یخی
شب و سکوت و من و ماه
عاشقانه
تاوان عشق
ایران سرزمینی آباد
زن ايراني
فروغ عشق
شبهای پر ستاره
من عاشقم
هم صدا
زندگی در چشم من شب های بی مهتاب را می ماند
دلم تنگ می شه برات
رویای عشق
عاشق بی قرار
a
بي نياز وتنها باش تشنه باش ودريا باش
آهسته با عشق تا خدا...!

RSS